2 Samuel 19

Kabanata 19

א וַיִּרְגַּ֣ז הַמֶּ֗לֶךְ וַיַּ֛עַל עַל־עֲלִיַּ֥ת הַשַּׁ֖עַר וַיֵּ֑בְךְּ וְכֹ֣ה ׀ אָמַ֣ר בְּלֶכְתּ֗וֹ בְּנִ֤י אַבְשָׁלוֹם֙ בְּנִ֣י בְנִ֣י אַבְשָׁל֔וֹם מִֽי־יִתֵּ֤ן מוּתִי֙ אֲנִ֣י תַחְתֶּ֔יךָ אַבְשָׁל֖וֹם בְּנִ֥י בְנִֽי׃
1 At ang hari ay lubhang nabagabag, at umakyat siya sa silid sa itaas ng pintuang-bayan at umiyak; at ganito ang sinabi niya habang siya'y lumalakad: “Anak kong Absalom, anak ko, anak kong Absalom! Sana'y ako na lang ang namatay sa halip na ikaw, Absalom, anak ko, anak ko!”
ב וַיֻּגַּ֖ד לְיוֹאָ֑ב הִנֵּ֨ה הַמֶּ֧לֶךְ בֹּכֶ֛ה וַיִּתְאַבֵּ֖ל עַל־אַבְשָׁלֹֽם׃
2 At ibinalita kay Joab: “Narito, ang hari ay umiiyak at nagdadalamhati dahil kay Absalom.”
ג וַתְּהִ֨י הַתְּשֻׁעָ֜ה בַּיּ֥וֹם הַה֛וּא לְאֵ֖בֶל לְכָל־הָעָ֑ם כִּֽי־שָׁמַ֣ע הָעָ֗ם בַּיּ֤וֹם הַהוּא֙ לֵאמֹ֔ר נֶעֱצַ֥ב הַמֶּ֖לֶךְ עַל־בְּנֽוֹ׃
3 At ang tagumpay nang araw na iyon ay naging pagdadalamhati para sa buong bayan, sapagkat narinig ng bayan nang araw na iyon na sinasabi: “Nagdadalamhati ang hari dahil sa kanyang anak.”
ד וַיִּתְגַּנֵּ֥ב הָעָ֛ם בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא לָב֣וֹא הָעִ֑יר כַּאֲשֶׁ֣ר יִתְגַּנֵּ֗ב הָעָם֙ הַנִּכְלָמִ֔ים בְּנוּסָ֖ם בַּמִּלְחָמָֽה׃
4 At ang bayan ay palihim na pumasok sa lungsod nang araw na iyon, gaya ng palihim na pagpasok ng mga taong napahiya dahil tumakas sila sa labanan.
ה וְהַמֶּ֙לֶךְ֙ לָאַ֣ט אֶת־פָּנָ֔יו וַיִּזְעַ֥ק הַמֶּ֖לֶךְ ק֣וֹל גָּד֑וֹל בְּנִי֙ אַבְשָׁל֔וֹם אַבְשָׁל֖וֹם בְּנִ֥י בְנִֽי׃ (ס)
5 At tinakpan ng hari ang kanyang mukha, at sumigaw ang hari nang malakas: “Anak kong Absalom! Absalom, anak ko, anak ko!”
ו וַיָּבֹ֥א יוֹאָ֛ב אֶל־הַמֶּ֖לֶךְ הַבָּ֑יִת וַיֹּאמֶר֩ הֹבַ֨שְׁתָּ הַיּ֜וֹם אֶת־פְּנֵ֣י כָל־עֲבָדֶ֗יךָ הַֽמְמַלְּטִ֤ים אֶֽת־נַפְשְׁךָ֙ הַיּ֔וֹם וְאֵ֨ת נֶ֤פֶשׁ בָּנֶ֙יךָ֙ וּבְנֹתֶ֔יךָ וְנֶ֣פֶשׁ נָשֶׁ֔יךָ וְנֶ֖פֶשׁ פִּלַגְשֶֽׁיךָ׃
6 At pumasok si Joab sa bahay at lumapit sa hari, at sinabi niya: “Ipinahiya mo ngayong araw ang lahat ng iyong mga lingkod na siyang nagligtas ngayong araw ng iyong buhay, at ng buhay ng iyong mga anak na lalaki at mga anak na babae, at ng buhay ng iyong mga asawa, at ng buhay ng iyong mga asawang-lingkod;
ז לְאַֽהֲבָה֙ אֶת־שֹׂ֣נְאֶ֔יךָ וְלִשְׂנֹ֖א אֶת־אֹהֲבֶ֑יךָ כִּ֣י ׀ הִגַּ֣דְתָּ הַיּ֗וֹם כִּ֣י אֵ֤ין לְךָ֙ שָׂרִ֣ים וַעֲבָדִ֔ים כִּ֣י ׀ יָדַ֣עְתִּי הַיּ֗וֹם כִּ֠י לא [ל֣וּ] אַבְשָׁל֥וֹם חַי֙ וְכֻלָּ֤נוּ הַיּוֹם֙ מֵתִ֔ים כִּי־אָ֖ז יָשָׁ֥ר בְּעֵינֶֽיךָ׃
7 sa pag-ibig mo sa mga napopoot sa iyo at sa pagkapoot mo sa mga umiibig sa iyo. Sapagkat ipinakita mo ngayong araw na wala kang mga pinuno at mga lingkod; sapagkat nalaman ko ngayong araw na kung buháy lamang si Absalom at kaming lahat ay patay ngayong araw, iyon pala ang ikasisiya mo.
ח וְעַתָּה֙ ק֣וּם צֵ֔א וְדַבֵּ֖ר עַל־לֵ֣ב עֲבָדֶ֑יךָ כִּי֩ בַיהוָ֨ה נִשְׁבַּ֜עְתִּי כִּי־אֵינְךָ֣ יוֹצֵ֗א אִם־יָלִ֨ין אִ֤ישׁ אִתְּךָ֙ הַלַּ֔יְלָה וְרָעָ֧ה לְךָ֣ זֹ֗את מִכָּל־הָרָעָה֙ אֲשֶׁר־בָּ֣אָה עָלֶ֔יךָ מִנְּעֻרֶ֖יךָ עַד־עָֽתָּה׃ (ס)
8 Kaya ngayon, tumindig ka, lumabas ka, at magsalita ka nang may pag-aliw sa puso ng iyong mga lingkod; sapagkat sumusumpa ako sa Walang-Hanggan na kung hindi ka lalabas, wala ni isang taong mananatili sa iyong piling ngayong gabi; at ito'y magiging mas masama para sa iyo kaysa sa lahat ng kasamaang dumating sa iyo mula sa iyong kabataan hanggang ngayon.”
ט וַיָּ֥קָם הַמֶּ֖לֶךְ וַיֵּ֣שֶׁב בַּשָּׁ֑עַר וּֽלְכָל־הָעָ֞ם הִגִּ֣ידוּ לֵאמֹ֗ר הִנֵּ֤ה הַמֶּ֙לֶךְ֙ יוֹשֵׁ֣ב בַּשַּׁ֔עַר וַיָּבֹ֤א כָל־הָעָם֙ לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וְיִשְׂרָאֵ֔ל נָ֖ס אִ֥ישׁ לְאֹהָלָֽיו׃ (ס)
9 At tumindig ang hari at umupo sa pintuang-bayan. At ibinalita nila sa buong bayan, na sinasabi: “Narito, ang hari ay nakaupo sa pintuang-bayan”; at ang buong bayan ay dumating sa harap ng hari. At ang Israel ay tumakas na, bawat isa sa kanyang tolda.
י וַיְהִ֤י כָל־הָעָם֙ נָד֔וֹן בְּכָל־שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הַמֶּ֜לֶךְ הִצִּילָ֣נוּ ׀ מִכַּ֣ף אֹיְבֵ֗ינוּ וְה֤וּא מִלְּטָ֙נוּ֙ מִכַּ֣ף פְּלִשְׁתִּ֔ים וְעַתָּ֛ה בָּרַ֥ח מִן־הָאָ֖רֶץ מֵעַ֥ל אַבְשָׁלֽוֹם׃
10 At ang buong bayan ay nagtatalo sa lahat ng mga lipi ng Israel, na sinasabi: “Iniligtas tayo ng hari mula sa kamay ng ating mga kaaway, at siya ang nagligtas sa atin mula sa kamay ng mga Filisteo; at ngayon ay tumakas siya mula sa lupain dahil kay Absalom.
יא וְאַבְשָׁלוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר מָשַׁ֣חְנוּ עָלֵ֔ינוּ מֵ֖ת בַּמִּלְחָמָ֑ה וְעַתָּ֗ה לָמָ֥ה אַתֶּ֛ם מַחֲרִשִׁ֖ים לְהָשִׁ֥יב אֶת־הַמֶּֽלֶךְ׃ (ס)
11 At si Absalom, na pinahiran natin upang maging hari sa atin, ay namatay sa labanan; kaya ngayon, bakit kayo nananahimik at hindi kumikilos upang ibalik ang hari?”
יב וְהַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֗ד שָׁ֠לַח אֶל־צָד֨וֹק וְאֶל־אֶבְיָתָ֥ר הַכֹּהֲנִים֮ לֵאמֹר֒ דַּבְּר֞וּ אֶל־זִקְנֵ֤י יְהוּדָה֙ לֵאמֹ֔ר לָ֤מָּה תִֽהְיוּ֙ אַֽחֲרֹנִ֔ים לְהָשִׁ֥יב אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־בֵּית֑וֹ וּדְבַר֙ כָּל־יִשְׂרָאֵ֔ל בָּ֥א אֶל־הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־בֵּיתֽוֹ׃
12 At nagpasabi si Haring David kina Zadok at Abiatar na mga saserdote, na sinasabi: Sabihin ninyo sa matatanda ng Juda: “Bakit kayo ang mahuhuli sa pagbabalik sa hari sa kanyang bahay, gayong ang salita ng buong Israel ay dumating na sa hari, sa kanyang bahay?”
יג אַחַ֣י אַתֶּ֔ם עַצְמִ֥י וּבְשָׂרִ֖י אַתֶּ֑ם וְלָ֧מָּה תִהְי֛וּ אַחֲרֹנִ֖ים לְהָשִׁ֥יב אֶת־הַמֶּֽלֶךְ׃
13 Kayo ay aking mga kapatid, kayo ay aking buto at aking laman; bakit kayo ang mahuhuli sa pagbabalik sa hari?
יד וְלַֽעֲמָשָׂא֙ תֹּֽמְר֔וּ הֲל֛וֹא עַצְמִ֥י וּבְשָׂרִ֖י אָ֑תָּה כֹּ֣ה יַֽעֲשֶׂה־לִּ֤י אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יוֹסִ֔יף אִם־לֹ֠א שַׂר־צָבָ֞א תִּהְיֶ֧ה לְפָנַ֛י כָּל־הַיָּמִ֖ים תַּ֥חַת יוֹאָֽב׃
14 At kay Amasa ay sabihin ninyo: “Hindi ba ikaw ay aking buto at aking laman? Gayon nawa ang gawin sa akin ng Diyos, at higit pa, kung hindi ikaw ang magiging pinuno ng hukbo sa harap ko magpakailanman, kapalit ni Joab.”
טו וַיַּ֛ט אֶת־לְבַ֥ב כָּל־אִישׁ־יְהוּדָ֖ה כְּאִ֣ישׁ אֶחָ֑ד וַֽיִּשְׁלְחוּ֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ שׁ֥וּב אַתָּ֖ה וְכָל־עֲבָדֶֽיךָ׃
15 At nahikayat niya ang puso ng lahat ng mga lalaki ng Juda na parang iisang tao, kaya nagpasabi sila sa hari: “Bumalik ka, ikaw at ang lahat ng iyong mga lingkod.”
טז וַיָּ֣שָׁב הַמֶּ֔לֶךְ וַיָּבֹ֖א עַד־הַיַּרְדֵּ֑ן וִיהוּדָ֞ה בָּ֣א הַגִּלְגָּ֗לָה לָלֶ֙כֶת֙ לִקְרַ֣את הַמֶּ֔לֶךְ לְהַעֲבִ֥יר אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ אֶת־הַיַּרְדֵּֽן׃
16 Kaya bumalik ang hari at dumating sa Jordan; at ang Juda ay dumating sa Gilgal upang sumalubong sa hari, upang itawid ang hari sa Jordan.
יז וַיְמַהֵ֗ר שִׁמְעִ֤י בֶן־גֵּרָא֙ בֶּן־הַיְמִינִ֔י אֲשֶׁ֖ר מִבַּֽחוּרִ֑ים וַיֵּ֙רֶד֙ עִם־אִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה לִקְרַ֖את הַמֶּ֥לֶךְ דָּוִֽד׃
17 At nagmadali si Simei na anak ni Gera, ang Benjaminita, na taga-Bahurim, at bumabang kasama ng mga lalaki ng Juda upang salubungin si Haring David.
יח וְאֶ֨לֶף אִ֣ישׁ עִמּוֹ֮ מִבִּנְיָמִן֒ וְצִיבָ֗א נַ֚עַר בֵּ֣ית שָׁא֔וּל וַחֲמֵ֨שֶׁת עָשָׂ֥ר בָּנָ֛יו וְעֶשְׂרִ֥ים עֲבָדָ֖יו אִתּ֑וֹ וְצָלְח֥וּ הַיַּרְדֵּ֖ן לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃
18 At may kasama siyang isang libong lalaki mula sa Benjamin, at si Ziba na lingkod ng sambahayan ni Saul, kasama ang kanyang labinlimang anak na lalaki at ang kanyang dalawampung lingkod; at tumawid sila sa Jordan sa harap ng hari.
יט וְעָבְרָ֣ה הָעֲבָרָ֗ה לַֽעֲבִיר֙ אֶת־בֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ וְלַעֲשׂ֥וֹת הַטּ֖וֹב בעינו [בְּעֵינָ֑יו] וְשִׁמְעִ֣י בֶן־גֵּרָ֗א נָפַל֙ לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ בְּעָבְר֖וֹ בַּיַּרְדֵּֽן׃
19 At tumawid ang bangkang pantawid upang itawid ang sambahayan ng hari at upang gawin ang mabuti sa kanyang paningin. At si Simei na anak ni Gera ay nagpatirapa sa harap ng hari nang siya'y tatawid na sa Jordan.
כ וַיֹּ֣אמֶר אֶל־הַמֶּ֗לֶךְ אַל־יַחֲשָׁב־לִ֣י אֲדֹנִי֮ עָוֺן֒ וְאַל־תִּזְכֹּ֗ר אֵ֚ת אֲשֶׁ֣ר הֶעֱוָ֣ה עַבְדְּךָ֔ בַּיּ֕וֹם אֲשֶׁר־יָׄצָ֥ׄאׄ אֲדֹנִֽי־הַמֶּ֖לֶךְ מִירֽוּשָׁלִָ֑ם לָשׂ֥וּם הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־לִבּֽוֹ׃
20 At sinabi niya sa hari: “Huwag nawang ituring ng aking panginoon na kasalanan ko, at huwag mo nang alalahanin ang kasamaang ginawa ng iyong lingkod nang araw na umalis sa Jerusalem ang aking panginoong hari, upang isapuso pa ito ng hari.
כא כִּ֚י יָדַ֣ע עַבְדְּךָ֔ כִּ֖י אֲנִ֣י חָטָ֑אתִי וְהִנֵּֽה־בָ֣אתִי הַיּ֗וֹם רִאשׁוֹן֙ לְכָל־בֵּ֣ית יוֹסֵ֔ף לָרֶ֕דֶת לִקְרַ֖את אֲדֹנִ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃ (ס)
21 Sapagkat alam ng iyong lingkod na ako'y nagkasala; kaya narito, ako'y dumating ngayong araw, ang una sa buong sambahayan ni Jose, upang bumaba at salubungin ang aking panginoong hari.”
כב וַיַּ֨עַן אֲבִישַׁ֤י בֶּן־צְרוּיָה֙ וַיֹּ֔אמֶר הֲתַ֣חַת זֹ֔את לֹ֥א יוּמַ֖ת שִׁמְעִ֑י כִּ֥י קִלֵּ֖ל אֶת־מְשִׁ֥יחַ יְהוָֽה׃ (ס)
22 At sumagot si Abisai na anak ni Zeruia at sinabi: “Dahil lamang dito ay hindi na ba papatayin si Simei, gayong sinumpa niya ang pinahiran ng Walang-Hanggan?”
כג וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֗ד מַה־לִּ֤י וְלָכֶם֙ בְּנֵ֣י צְרוּיָ֔ה כִּי־תִֽהְיוּ־לִ֥י הַיּ֖וֹם לְשָׂטָ֑ן הַיּ֗וֹם י֤וּמַת אִישׁ֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֚י הֲל֣וֹא יָדַ֔עְתִּי כִּ֥י הַיּ֖וֹם אֲנִי־מֶ֥לֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃
23 At sinabi ni David: “Ano ang pakialam ninyo sa akin, kayong mga anak ni Zeruia, na kayo'y nagiging kalaban ko ngayong araw? Mayroon bang taong papatayin sa Israel ngayong araw? Sapagkat hindi ko ba alam na ngayong araw ay ako'y hari sa Israel?”
כד וַיֹּ֧אמֶר הַמֶּ֛לֶךְ אֶל־שִׁמְעִ֖י לֹ֣א תָמ֑וּת וַיִּשָּׁ֥בַֽע ל֖וֹ הַמֶּֽלֶךְ׃ (ס)
24 At sinabi ng hari kay Simei: “Hindi ka mamamatay.” At sumumpa sa kanya ang hari.
כה וּמְפִבֹ֙שֶׁת֙ בֶּן־שָׁא֔וּל יָרַ֖ד לִקְרַ֣את הַמֶּ֑לֶךְ וְלֹא־עָשָׂ֨ה רַגְלָ֜יו וְלֹא־עָשָׂ֣ה שְׂפָמ֗וֹ וְאֶת־בְּגָדָיו֙ לֹ֣א כִבֵּ֔ס לְמִן־הַיּוֹם֙ לֶ֣כֶת הַמֶּ֔לֶךְ עַד־הַיּ֖וֹם אֲשֶׁר־בָּ֥א בְשָׁלֽוֹם׃
25 At si Mefiboset na anak ni Saul ay bumaba upang salubungin ang hari. Hindi niya inayos ang kanyang mga paa, hindi niya inayos ang kanyang bigote, at hindi niya nilabhan ang kanyang mga damit mula nang araw na umalis ang hari hanggang sa araw na siya'y bumalik nang payapa.
כו וַיְהִ֛י כִּי־בָ֥א יְרוּשָׁלִַ֖ם לִקְרַ֣את הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ הַמֶּ֔לֶךְ לָ֛מָּה לֹא־הָלַ֥כְתָּ עִמִּ֖י מְפִיבֹֽשֶׁת׃
26 At nangyari, nang siya'y dumating sa Jerusalem upang salubungin ang hari, ay sinabi sa kanya ng hari: “Bakit hindi ka sumama sa akin, Mefiboset?”
כז וַיֹּאמַ֕ר אֲדֹנִ֥י הַמֶּ֖לֶךְ עַבְדִּ֣י רִמָּ֑נִי כִּֽי־אָמַ֨ר עַבְדְּךָ֜ אֶחְבְּשָׁה־לִּי֩ הַחֲמ֨וֹר וְאֶרְכַּ֤ב עָלֶ֙יהָ֙ וְאֵלֵ֣ךְ אֶת־הַמֶּ֔לֶךְ כִּ֥י פִסֵּ֖חַ עַבְדֶּֽךָ׃
27 At sumagot siya: “Panginoon kong hari, nilinlang ako ng aking alipin; sapagkat sinabi ng iyong lingkod: Sisiyahan ko ang asno para sa akin at sasakay ako roon at sasama ako sa hari, sapagkat pilay ang iyong lingkod.
כח וַיְרַגֵּ֣ל בְּעַבְדְּךָ֔ אֶל־אֲדֹנִ֖י הַמֶּ֑לֶךְ וַאדֹנִ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ כְּמַלְאַ֣ךְ הָאֱלֹהִ֔ים וַעֲשֵׂ֥ה הַטּ֖וֹב בְּעֵינֶֽיךָ׃
28 At siniraan niya ang iyong lingkod sa aking panginoong hari; ngunit ang aking panginoong hari ay gaya ng isang anghel ng Diyos; kaya gawin mo ang mabuti sa iyong paningin.
כט כִּי֩ לֹ֨א הָיָ֜ה כָּל־בֵּ֣ית אָבִ֗י כִּ֤י אִם־אַנְשֵׁי־מָ֙וֶת֙ לַאדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וַתָּ֙שֶׁת֙ אֶֽת־עַבְדְּךָ֔ בְּאֹכְלֵ֖י שֻׁלְחָנֶ֑ךָ וּמַה־יֶּשׁ־לִ֥י עוֹד֙ צְדָקָ֔ה וְלִזְעֹ֥ק ע֖וֹד אֶל־הַמֶּֽלֶךְ׃ (פ)
29 Sapagkat ang buong sambahayan ng aking ama ay pawang mga taong karapat-dapat lamang sa kamatayan sa harap ng aking panginoong hari; gayunma'y inilagay mo ang iyong lingkod sa mga kumakain sa iyong hapag. Kaya ano pang karapatan ang mayroon ako upang dumaing pa sa hari?”
ל וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ הַמֶּ֔לֶךְ לָ֛מָּה תְּדַבֵּ֥ר ע֖וֹד דְּבָרֶ֑יךָ אָמַ֕רְתִּי אַתָּ֣ה וְצִיבָ֔א תַּחְלְק֖וּ אֶת־הַשָּׂדֶֽה׃
30 At sinabi sa kanya ng hari: “Bakit ka pa nagdaragdag ng mga salita? Sinabi ko na: Ikaw at si Ziba ay maghahati sa lupain.”
לא וַיֹּ֤אמֶר מְפִיבֹ֙שֶׁת֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ גַּ֥ם אֶת־הַכֹּ֖ל יִקָּ֑ח אַ֠חֲרֵי אֲשֶׁר־בָּ֞א אֲדֹנִ֥י הַמֶּ֛לֶך בְּשָׁל֖וֹם אֶל־בֵּיתֽוֹ׃ (ס)
31 At sinabi ni Mefiboset sa hari: “Kunin na niya pati ang lahat, yamang ang aking panginoong hari ay nakabalik nang payapa sa kanyang bahay.”
לב וּבַרְזִלַּי֙ הַגִּלְעָדִ֔י יָרַ֖ד מֵרֹגְלִ֑ים וַיַּעֲבֹ֤ר אֶת־הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַיַּרְדֵּ֔ן לְשַׁלְּח֖וֹ אֶת־בירדן [הַיַּרְדֵּֽן׃]
32 At si Barzilai na Gileadita ay bumaba mula sa Rogelim, at tumawid siya sa Jordan kasama ng hari upang ihatid siya sa pagtawid sa Jordan.
לג וּבַרְזִלַּי֙ זָקֵ֣ן מְאֹ֔ד בֶּן־שְׁמֹנִ֖ים שָׁנָ֑ה וְהֽוּא־כִלְכַּ֤ל אֶת־הַמֶּ֙לֶךְ֙ בְּשִׁיבָת֣וֹ בְמַחֲנַ֔יִם כִּֽי־אִ֛ישׁ גָּד֥וֹל ה֖וּא מְאֹֽד׃
33 At si Barzilai ay napakatanda na, walumpung taong gulang; at siya ang nagpakain at tumustos sa hari habang ito'y nananatili sa Mahanaim, sapagkat siya'y isang napakadakilang tao.
לד וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־בַּרְזִלָּ֑י אַתָּה֙ עֲבֹ֣ר אִתִּ֔י וְכִלְכַּלְתִּ֥י אֹתְךָ֛ עִמָּדִ֖י בִּירוּשָׁלִָֽם׃
34 At sinabi ng hari kay Barzilai: “Tumawid ka kasama ko, at tutustusan kita sa piling ko sa Jerusalem.”
לה וַיֹּ֥אמֶר בַּרְזִלַּ֖י אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ כַּמָּ֗ה יְמֵי֙ שְׁנֵ֣י חַיַּ֔י כִּי־אֶעֱלֶ֥ה אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ יְרוּשָׁלִָֽם׃
35 At sinabi ni Barzilai sa hari: “Gaano pa karami ang natitirang mga araw ng mga taon ng aking buhay, upang umahon pa ako kasama ng hari sa Jerusalem?
לו בֶּן־שְׁמֹנִ֣ים שָׁנָה֩ אָנֹכִ֨י הַיּ֜וֹם הַאֵדַ֣ע ׀ בֵּין־ט֣וֹב לְרָ֗ע אִם־יִטְעַ֤ם עַבְדְּךָ֙ אֶת־אֲשֶׁ֤ר אֹכַל֙ וְאֶת־אֲשֶׁ֣ר אֶשְׁתֶּ֔ה אִם־אֶשְׁמַ֣ע ע֔וֹד בְּק֖וֹל שָׁרִ֣ים וְשָׁר֑וֹת וְלָמָּה֩ יִֽהְיֶ֨ה עַבְדְּךָ֥ עוֹד֙ לְמַשָּׂ֔א אֶל־אֲדֹנִ֖י הַמֶּֽלֶךְ׃
36 Ako'y walumpung taong gulang na ngayon; makikilala ko pa ba ang mabuti at ang masama? Malalasahan pa ba ng iyong lingkod ang aking kinakain at ang aking iniinom? Maririnig ko pa ba ang tinig ng mga mang-aawit na lalaki at babae? Kaya bakit pa magiging pabigat ang iyong lingkod sa aking panginoong hari?
לז כִּמְעַ֞ט יַעֲבֹ֧ר עַבְדְּךָ֛ אֶת־הַיַּרְדֵּ֖ן אֶת־הַמֶּ֑לֶךְ וְלָ֙מָּה֙ יִגְמְלֵ֣נִי הַמֶּ֔לֶךְ הַגְּמוּלָ֖ה הַזֹּֽאת׃
37 Kaunting layo lamang sasama ang iyong lingkod sa hari pagtawid sa Jordan; kaya bakit pa ako gagantihan ng hari ng ganitong gantimpala?
לח יָֽשָׁב־נָ֤א עַבְדְּךָ֙ וְאָמֻ֣ת בְּעִירִ֔י עִ֛ם קֶ֥בֶר אָבִ֖י וְאִמִּ֑י וְהִנֵּ֣ה ׀ עַבְדְּךָ֣ כִמְהָ֗ם יַֽעֲבֹר֙ עִם־אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וַעֲשֵׂה־ל֕וֹ אֵ֥ת אֲשֶׁר־ט֖וֹב בְּעֵינֶֽיךָ׃ (ס)
38 Pahintulutan mo nawang bumalik ang iyong lingkod, upang ako'y mamatay sa aking sariling bayan, sa tabi ng libingan ng aking ama at ng aking ina. Ngunit narito ang iyong lingkod na si Kimham; siya ang tatawid kasama ng aking panginoong hari, at gawin mo sa kanya ang mabuti sa iyong paningin.”
לט וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֗לֶךְ אִתִּי֙ יַעֲבֹ֣ר כִּמְהָ֔ם וַאֲנִי֙ אֶעֱשֶׂה־לּ֔וֹ אֶת־הַטּ֖וֹב בְּעֵינֶ֑יךָ וְכֹ֛ל אֲשֶׁר־תִּבְחַ֥ר עָלַ֖י אֶֽעֱשֶׂה־לָּֽךְ׃
39 At sinabi ng hari: “Si Kimham ay tatawid kasama ko, at gagawin ko sa kanya ang mabuti sa iyong paningin; at anumang hilingin mo sa akin ay gagawin ko para sa iyo.”
מ וַיַּעֲבֹ֧ר כָּל־הָעָ֛ם אֶת־הַיַּרְדֵּ֖ן וְהַמֶּ֣לֶךְ עָבָ֑ר וַיִּשַּׁ֨ק הַמֶּ֤לֶךְ לְבַרְזִלַּי֙ וַיְבָ֣רֲכֵ֔הוּ וַיָּ֖שָׁב לִמְקֹמֽוֹ׃ (ס)
40 At tumawid ang buong bayan sa Jordan, at tumawid din ang hari; at hinalikan ng hari si Barzilai at binasbasan siya; at bumalik siya sa kanyang sariling lugar.
מא וַיַּעֲבֹ֤ר הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַגִּלְגָּ֔לָה וְכִמְהָ֖ן עָבַ֣ר עִמּ֑וֹ וְכָל־עַ֤ם יְהוּדָה֙ ויעברו [הֶעֱבִ֣ירוּ] אֶת־הַמֶּ֔לֶךְ וְגַ֕ם חֲצִ֖י עַ֥ם יִשְׂרָאֵֽל׃
41 At tumawid ang hari patungong Gilgal, at si Kimham ay tumawid na kasama niya; at ang buong bayan ng Juda ang naghatid sa hari sa pagtawid, at gayundin ang kalahati ng bayan ng Israel.
מב וְהִנֵּ֛ה כָּל־אִ֥ישׁ יִשְׂרָאֵ֖ל בָּאִ֣ים אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּאמְר֣וּ אֶל־הַמֶּ֡לֶךְ מַדּוּעַ֩ גְּנָב֨וּךָ אַחֵ֜ינוּ אִ֣ישׁ יְהוּדָ֗ה וַיַּעֲבִ֨רוּ אֶת־הַמֶּ֤לֶךְ וְאֶת־בֵּיתוֹ֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן וְכָל־אַנְשֵׁ֥י דָוִ֖ד עִמּֽוֹ׃ (ס)
42 At narito, dumating sa hari ang lahat ng lalaki ng Israel, at sinabi nila sa hari: “Bakit ka palihim na kinuha ng aming mga kapatid, ang mga lalaki ng Juda, at itinawid nila sa Jordan ang hari at ang kanyang sambahayan, at ang lahat ng tauhan ni David na kasama niya?”
מג וַיַּעַן֩ כָּל־אִ֨ישׁ יְהוּדָ֜ה עַל־אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֗ל כִּֽי־קָר֤וֹב הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֵלַ֔י וְלָ֤מָּה זֶּה֙ חָרָ֣ה לְךָ֔ עַל־הַדָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה הֶאָכ֤וֹל אָכַ֙לְנוּ֙ מִן־הַמֶּ֔לֶךְ אִם־נִשֵּׂ֥את נִשָּׂ֖א לָֽנוּ׃ (ס)
43 At sumagot ang lahat ng lalaki ng Juda sa mga lalaki ng Israel: “Sapagkat malapit na kamag-anak ko ang hari. Bakit ka nagagalit dahil sa bagay na ito? May nakain ba kami mula sa hari? O may regalo bang ibinigay sa amin?”
מד וַיַּ֣עַן אִֽישׁ־יִשְׂרָאֵל֩ אֶת־אִ֨ישׁ יְהוּדָ֜ה וַיֹּ֗אמֶר עֶֽשֶׂר־יָד֨וֹת לִ֣י בַמֶּלֶךְ֮ וְגַם־בְּדָוִד֮ אֲנִ֣י מִמְּךָ֒ וּמַדּ֙וּעַ֙ הֱקִלֹּתַ֔נִי וְלֹא־הָיָ֨ה דְבָרִ֥י רִאשׁ֛וֹן לִ֖י לְהָשִׁ֣יב אֶת־מַלְכִּ֑י וַיִּ֙קֶשׁ֙ דְּבַר־אִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה מִדְּבַ֖ר אִ֥ישׁ יִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)
44 At sumagot ang mga lalaki ng Israel sa mga lalaki ng Juda, at sinabi: “Sampung bahagi ang sa akin sa hari, at kahit kay David ay higit ang karapatan ko kaysa sa iyo. Kaya bakit mo ako hinamak? Hindi ba ang salita ko ang nauna upang ibalik ang aking hari?” Ngunit naging higit na mabagsik ang mga salita ng mga lalaki ng Juda kaysa sa mga salita ng mga lalaki ng Israel.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata